زندگى بزرگان زندگى بزرگان براى ما چشمه زاينده‌اى از پند و تجربه ، ايمان و اميد است كه هرگز خشك نمىشود . اين بزرگان همانند قله‌هاى مرتفعى هستند كه با شوق و سوز ، به‌سوى آنها مىرويم و مشعل‌هاى فروزانىاند كه تاريكىها را از پيش پاها و ديدگان ما بر طرف مىسازند ، و همين بزرگان هستند كه اعتماد ما را نسبت به خود و به زندگى و هدف‌هاى دور و سعادت‌بخش آن ، هميشه فزونى مىبخشند . و اگر اين بزرگان نبودند ، يأس و نوميدى در مبارزه با امور ناشناخته زندگى ، بر ما غلبه مىكرد و ما مدت‌ها پيش ، پرچم سفيدرنگ تسليم را برافراشته و به مرگ مىگفتيم : ما اسيران و بندگان تو هستيم ، درباره ما هرچه مىخواهى بكن ! ولى ما حتى يك روز هم تسليم يأس و نوميدى نگشته‌ايم و هرگز هم نخواهيم شد ، زيرا پيروزى نهايى ، به شهادت آنهايى كه از ما هستند و پيروز شده‌اند ، و علىبن ابيطالب هم از آنها بود ، از آن ماست . و با اينكه ميان ما و اين پيروزمندان كمى از زمان و مكان فاصله است ، آنها هميشه و در همه وقت با ما هستند . و هرگز نه زمان